گیج زده ام و نمی دانم که خودمان قرن چندم میلادی هستیم... قرن دوازدهم؟ در پوسته که معلوم است قرن بیستمی هستیم... خدا بگویم چه بلایی در قبر به سرشان آورد که قبای نو برای تن کهنه دوخته بودند... فکر این را نمی کردند که نمی شود تخم مال مرغ باشد و پوستش مال پرتقال... ولی خب قرن بیستم ایم دیگر... حالا گیریم موبایلمان دهه نودی باشد و دانشگاه هایمان دهه هشتادی.. و هواپیماهامان دهه هفتادی.. و ساخت وسازمان دهه شصتی... و مطبوعاتمان دهه پنجاهی... و قطارهایمان دهه چهلی... و دادگستریمان دهه سی... و خیلی بیراه نیست این مسیر را که بروی باید هم برسی به خیلی چیزهایمان که قرن دوازدهمی باشند

بعضی هزینه شارژشون بالاست.. هزینه‌های نگهداری سنگینی دارن.. هی باید بهشون برسی... در بعضی خودکارن... خودجذبن... خودجوشن.. خودبلدن... نگهداریشون آسونه... یا نه خودت کیف می‌کنی نگهشون داری... علاقه این وسط رابطه مستقیم و معنی‌داری با هزینه نگهداریه داره.. هرچه علاقه بیشتر، هزینه کل مالکیت (total cost of ownership) می‌یاد پایین.. یعنی یه جا هم اگر لازم شد و خرج گذاشت رو دستت.. در حساب‌های آخر سال مالی که نیگا می‌کنی کلن برات صرفیده...

فکر نکنم کسی فهمید که مطلب قبلی اصلا راجع به عروس پستی و ازدواج از راه دور نبود... راجع به هر چه بود....نمی‌خواهم لذت کشف آن را از شما دریغ کنم...

زندگی زیباست... لابد

















که...

قرص هست
و اتاق ICU
و ترمز ABS


زندگی زیباست... لابد

ساعت سه و پنجاه و دو دقیقه ای امه... من سر کارم... گفتم بنویسم یادگاری بمونه

قافیه رو باش

تو رفته ای
و دست از من شسته ای

پس؟ چرا خدمات نظافتی نمی زنی؟
از خدمات پرستاری که مشغول آنی گرچه بیشتر درآمد ندارد... عوضش کمتر عوارض دارد....

معجزه هزاره سوم

مردی از تبار کوچه و بازار..
بدون تکیه به رأی روشنفکران چپ..
یا ژست های ژیگولی صلح طلبانه...
رو راست....
فردین..
که پول اسلحه را قرار است سر سفره‌ها بیاورد..
بی نگرانی از عکس با عمامه یا دشداشه
بی دلهره از دوبنده و یه تیکه و دوتیکه

بدون توجه به اقلیتی فرهیخته
با اتکا با آرای میلیونی مردم همیشه در صحنه...
امت فکور...
دریادل...
ای-اس-پی دار...
دشمن شکن...

و منتظر...

به گواهی مستندات مکتوبه؛ اگر از همان زمان ماضی؛ به تعلّم زبان امت مسلمان و زعفران پرور و پائلا خور ادامه داده بودیم.. دیگر هیچ لازم نبود در این یکی-دو روزی که در حضریم؛ چشم و دل بخواهد اما زبان الکن بماند...

خدایا فرجی کن!

یا چشم دل‌مان را سیر و پُر و لبریز فرما!

و یا اینکه در این فرصت باقی؛ زبان‌مان را مسیل لغات کاربردی از نوعی که خود دانی و پسندی نما! (یعنی نمایش آن هم کافی ست عجالتا)

در ضم:
خدا وسیله-ساز است...
بر منکرش هم لعنت...
اگر بود کس یا کسانی که به این زبان کمی‌-آشنای من؛ بیش از من آشنا باشد یا باشند... و حس و حال آموزش فشرده هم داشته باشند.. امر به ابلاغ فرمایند تا خدمت‌شان شرفیاب شویم!

بعلهههههه
اینه....
ایران پیشرفت کرده کلی...
حتی سردتر از کاناداس...

در ضم:
از نمونه های خار جیش هم بهتر کار میکنه!

فیتیله...
آمریکا در چه فکریه؟
ایران پر از بخاریه..

مزه چای ایرانی را خیلی دوست دارم... نه ترش است نه گس... نه خیلی شیرین... نه خیلی تلخ... ذائقه است دیگر.. می‌پسندی چیزی را که شاید خیلی‌ها نپسندند...

همین فرق‌هاست که جالب است و هیجان‌انگیز...

سال‌ها پیش در یکی از معروف‌ترین کارخانه‌های بسته‌بندی چای کار می‌کردم... تمام هم و غم مدیران این بود که چای زورچپان داخله وزارت بازرگانی را به مشتری طوری قالب کنند... چایی که در ازای هر کیلو واردات چای خارجه به اجبار تحویل می‌گرفتند اصلا در بازار طرفداری نداشت..

بعضی به فکر افتاده بودند که حالا که مردم چای ایرانی دوست ندارند... مخلوطی از خارجه و داخله به خوردشان بدهیم... بلکه بتوانند این معجون جدید را قورت دهند... درست مثل آب (ومزه!) که روی دوای تلخ می‌خوری....

به قضیه اینطوری هم می‌شد نگاه ‌کرد... همه مثل هم نیستند... هرچند کم.. ولی هستند کسانی که مزه چای ایرانی را دوست دارند... حالا شاید نه برای هر روز و همیشه... ولی خیلی اوقات حتی آن را به چای گس وتلخ و تیره خارجه ترجیح می‌دهند...

شکلات سیاه مشتری خودش را دارد... گرچه تلخ است و نه مورد پسند همه... شکلات سفید هم مخصوصا دم عید پاک...

نمی‌شود و نباید که همه شبیه هم فکر کنند و باشند... اگر بازاریابی علم بود... اگر معرفی کالا به بسته‌بندی و کیفیت محصول محدود نمی‌شد و طیف گستره‌تری از عرضه و مصرف را پوشش می‌داد... آن‌وقت... چای ایرانی هم برای خودش مشتریان پروپا قرصی داشت...

- ببخشین شما دورگه هستین؟!!
- من؟ نه....
اما بچه‌هام می‌تونن باشن!!

ببینم؟ ۷۵ درصد یک آدم ۱۰۰ درصدی (بر فرض که گیر بیاید)‌ بهتر است یا ۱۰۰ درصد یک آدم ۷۵ درصدی؟

راستی به نظر شما .. فیزیک مهم‌تر است یا شیمی؟

البته بحث دبیرستان و دانشگاه نیست... که ضریب چند است و چند واحدی

بحث رابطه است... به نظرم شروع یک رابطه کار فیزیک است و تداوم آن کار شیمی..

شاید این هم همان جدول قدیمی است با تعبیری جدید..

تا از دهن افتاده تندی بنویسم که: امروز ۸۶/۱/۱ است و از تولد حضرت آدم فقط ۸۵ سال می‌گذرد...

این هم بهانه‌ای برای نوشته‌ای در روز اول سال


---
این دیگه ایهام نداشت که ملت؟ شما ایهامیک می‌خونید... نخونید خب!

ماهیچه

ماهی سفید
ماهی حلوا
ماهی حلوا ارده
ماهی پنیرخامه‌ای
ماهی سنگک
ماهی سنگسر
ماهی کله خر
ماهی سنگ پا
ماهی قلوه گاه
ماهی بچه
ماهی کدو
ماهی یه بار
سفره ماهی
مار ماهی
گربه ماهی
سگ ماهی
قلوه ماهی
ماهی سگ سبیل
ماهی دم بریده
ماهی تابه
ماهی دودی
ماهی سیگاری
ماهی تریاکی
ماهی جوجه
ماهی کله پاچه
ماهی شانل
ماهی لویی ویتون
ماهی لویی شانزدهم
ماه سیاه کوچولو
ماهی سیاه بزرگ
ماهی قرمز تو تنگ
ماهی سیاه سرفه
ماهی مخملک
ماهی مادر
ماهی خاله
ماهی عمه
ماهی ملکه
ماهی سلطنتی
ماهی رویال
ماهی سوسیالیست
ماهی عوام زده
ماهی زاده
ماهی شوریده
ماهی شورشی
ماهی چریک

ماهی چه El Che aka

حالا دیگه نوبه ماس

شبای بی ستاره‌ی من ... یکی یکی گذشتن
روزای بی قواره‌ی تو ... یکی یکی پریدن

شماره‌های محبوب در ایران
- شماره‌های رند موبایل که گاهی تا بیست میلیون چوق فروش می‌روند
- میلیون تومن
- میلیارد تومن
- رتبه‌های تک رقمی کنکور
- پژو ۲۰۶
- ایضا ۴۰۵
- ۴-۳-۳
- ۴-۴-۲
- ۲۹ اسفند
- ۴۳ اینچ و ۶۰ اینچ
- خانه‌هایی که فقط یک زنگ دارند و لاجرم یک واحد فقط
- ۷
- اول فروردین
- دوم خرداد
- سوم خرداد
- ۵۹۸

... و شماره‌هایی که به یاد داشتن آنها واجب است:
- ده شماره موبایل دوست‌های دخترتان که با ۰۹۱۲ شروع می‌شوند
- پلیس ۱۱۰
- کد رمز :‌ از خجالتتون درمی‌یآییم! [ظاهر آن گرچه عدد نیست اما معنای و باطن آن عددی‌ست]
- ۷ تیر


و شماره‌هایی که تا عقل معاش داشته باشی و درگیر محاسبه و چرتکه، نمی‌فهمی‌شان:
- کربلای ۵
- والفجر ۸
- تپه‌های ۲۰۰۰ و ۳۰۰۰
- قطعه ۲۰
- هفتم
- ۵۹۸

دودستی تقدیم شد به لیلای لیلی؛ دلداده همیشگی ۵۹۸

دیشب شب نا خوشی بود ...
و امشب امتداد سعی در فراموشی‌ست ...
و فردا شاید .. روز دیگری باشد ...

شاید ..

چه آسون که گذشت ...خاطرات بچگی هامون
نمی خوای که بدونن همه ... دیگه مُرده دلامون

چه خاطراتی که تو هوای دم کرده پوسید
چه آدما که آسون و راحت ... دلاشون دیگه گندید